Kudretli devlet adamları yollarını kendileri seçmiştir, oğullar yola mahkûmdur. Babalar kendi yollarında yürür; oğullara ise, şair Ahmet Erhan’ın dizeleriyle, “Eve hep geç saatlerde gelen babaların ayak izlerinden yükselen buğu / Bir toprağın, dalına dokunamadığı yerde büyüyen boşluk” ile yol çizilmiştir. Padişahların şehzadeleri kadar, modern ve demokratik zamanlarda kudretli devlet başkanlarının oğulları da cılız omuzlarında devasa yüklerle doğar, öyle büyürler. Dışarıdan görünen yanıltıcıdır:
