Tam karşımda duruyor. İnce, zayıf yüzüyle o yüze tam tamına uygun ellerini gökyüzüne doğru açıp gülümsüyor. Ama nasıl bir gülümseme. Zannedersin sevgiliden haber gelmiş de “gel” diyor ona. Meyhanedeyiz. Sarhoşuz hepimiz. Bazılarımız ayıkmış gibi yapıyorsa da kulak asma. Zaman içerisinde alışmışlar üzümün sarhoşluğunu belli etmemeye. Öğrenmişler işin zagonunu. Meyhanedeyiz. Biri çıksın ve okusun istiyoruz. “Meyhâneyi seyretdim uşşâka metâf olmuş / teklîf-ü tekellüfden sükkânı muâf olmuş / bir neş’e
