Önceki yazımızda Mondrain düşüncesinde görünüşte bireysellik azaltıldıkça evrensel olanın açığa çıkacağına; İbn Arabî’de ise tekil sûretin, evrensel hakikatin önündeki engel olmak zorunda olmadığına ve onun bilakis hakikatin zuhura geldiği mahallerden biri olduğuna değinmiş ve bu farkın küçümsenmemesi gerektiğini “Peki neden” sorusuyla tahkim etmiştik. Şundan ki, Mondrian’ın soyutlaması tekilliği azaltarak evrensele, İbn Arabî’nin tecellî anlayışı ise tekilde evrenselin izini idrak etmeye yönelir.
