Google AdSense

Wide Skyscraper
(160x600)
Google AdSense

Wide Skyscraper
(160x600)
BIST 100 9.874,20 +1.42%
DOLAR 32,845 -0.08%
EURO 35,638 +0.18%
ALTIN 2.622,40 +0.65%
30 Ekim 2026 | --:--:--
İstanbul --°C
Ankara --°C
İzmir --°C
Bursa --°C
Antalya --°C
Adana --°C
Trabzon --°C
Erzurum --°C
Gaziantep --°C
Eskişehir --°C
Voltah Haber
Google AdSense | Responsive Leaderboard Banner (728x90)

İlk yarışmada 87’nci oldu, şampiyonlukla işleri değişti: Hakkı Akdeniz anlattı

İlk yarışmada 87’nci oldu, şampiyonlukla işleri değişti: Hakkı Akdeniz anlattı

Hakkı Akdeniz’in restoran işletmeciliğinde adının duyulması, ilk yarışmada aldığı birincilikle başlamadı. Pizza hamuruyla yapılan akrobatik gösterilere ilgi duyan Akdeniz, ilk katıldığı yarışmada 87’nci oldu. O dönemde henüz kendi restoranı yoktu.

Yıllar sonra bir pizza dükkânı açtığında ise bu kez müşteri bulma ve giderleri karşılama sorunuyla karşılaştı. Akdeniz’in anlatımına göre, 2010’da gelen şampiyonluk hem kazandığı ödül hem de ardından oluşan ilgiyle işletmesinin gidişatını etkiledi.

Bugün ABD’de farklı konseptlerde toplam 32 restoranlarının bulunduğunu belirten Akdeniz, yarışmalara başladığı dönemi ve ilk dükkânında yaşadıklarını anlattı.

“İlk yarışmada 87’nci oldum”

Diyarbakır’da çocuk yaşta pidecide çalışmaya başlayan Akdeniz, Kanada’nın Montreal kentinde ağabeyinin pizzacısında mesleğini sürdürdü. Daha sonra geçtiği ABD’de de restoranlarda çalıştı.

Pizza hazırlamanın yanında hamurla yapılan akrobatik gösterilerle ilgilenmeye başlayan Akdeniz, 2005’te yarışmalara katıldı. Ancak ilk denemesinde beklediği sonucu alamadı.

Akdeniz, o günleri şöyle anlattı:

“İlk yarışmaya girdiğimde 87’nci oldum. Mutfakta çalışmıştım, pizza yapmayı biliyordum ama yarışma ortamı farklıydı. Başka ustaların neler yaptığını görünce çalışmam gereken şeyleri de gördüm. Sonucu beğenmedim elbette. Fakat bir kere kötü derece aldım diye bırakmak istemedim. Hamurla çalışmaya, hareketleri tekrar etmeye ve yarışmalara katılmaya devam ettim.”

New York’a geldiğinde kalacak yeri yoktu

Akdeniz’in yarışmalardan önceki hayatında ise iş ve barınma arayışı vardı. Cebinde 240 dolarla geldiği New York’ta kendisini karşılamasını beklediği kişiye ulaşamadı.

İngilizce bilmeyen Akdeniz, bir süre sokakta yaşadıktan sonra evsizler barınağında kaldı. Burada tanıştığı Türk bir kadının yönlendirmesiyle Manhattan’daki bir restoran sahibine ulaştı. Bu bağlantı aracılığıyla New Jersey’de iş buldu.

O dönemde önceliğinin para kazanıp kalacak bir yer bulmak olduğunu söyleyen Akdeniz, şunları kaydetti:

“New York’a geldiğimde beni karşılayacak birini bekliyordum ama gelmedi. Cebimdeki para da zamanla bitti. İngilizce bilmediğiniz bir şehirde hem iş hem kalacak yer aramak zor. Barınakta tanıştığım bir Türk kadın beni bir restoran sahibine yönlendirdi. Onun aracılığıyla iş buldum. O sırada benim için en önemli gelişme buydu. Çalışmaya başlayınca hayatımı düzene koyabileceğimi düşünmeye başladım.”

Borçla açtığı dükkânda zorlandı

Farklı restoranlarda çalıştıktan sonra kendi işini kurmak isteyen Akdeniz, 2009’un sonunda Manhattan’ın Lower East Side bölgesinde ilk pizza dükkânını açtı. Başlangıçta Hakki Pizza adını taşıyan işletme için borç para da kullandı.

Ancak dükkânın açılmasıyla birlikte müşteri sayısı hemen istediği seviyeye ulaşmadı. Akdeniz, bir yandan mutfakta çalışırken diğer yandan işletmenin giderlerini karşılamaya uğraştı.

“İlk dükkânı açarken yıllardır beklediğim şeyi yaptığımı düşünüyordum. Sonra işin başka bir tarafıyla karşılaştım. Kiranın günü geliyor, malzeme almanız gerekiyor, borcunuz var. Müşteri sayısı beklediğiniz gibi olmayınca bütün bunları karşılamak zorlaşıyor. Uzun saatler çalışıyordum ama çok çalışmak tek başına yeterli olmuyordu. İnsanların dükkânı tanımasına da ihtiyacımız vardı.”

2010’daki şampiyonluk dönüm noktası oldu

Akdeniz’in 2010’da pizza yarışmasında elde ettiği birincilik, bu döneme denk geldi. Pizza hamuruyla yaptığı akrobatik gösterilerle dikkat çeken Akdeniz, ardından pizza sektörüne yönelik yayın yapan PMQ dergisinin kapağında yer aldı.

Yarışmanın ardından gelen tanınırlık, dükkânına yönelik ilgiyi de artırdı. İşletmeleri daha sonra Champion Pizza adıyla faaliyetlerini sürdürdü.

Şampiyonluğun kendisi için ekonomik karşılığı da olduğunu belirten Akdeniz, şöyle konuştu:

“Birinci olduğumda çok sevindim ama o ödülün benim için günlük hayatla ilgili bir karşılığı da vardı. Dükkânın giderlerini düşünüyordum. Kazandığım para kirayı ödememe yardımcı oldu. Ardından dergide yer aldım, insanlar beni tanımaya başladı. Yarışma benim için yalnızca sahnede yaşanan bir an olarak kalmadı. Dükkâna gelen, yaptığım işi merak eden insanların sayısı arttı. İşlerin değişmeye başladığını o dönemde hissettim.”

Pizza dışındaki işletmelere de yöneldi

İlk dükkânın ardından farklı noktalarda yeni restoranlar açan Akdeniz, Eylül 2026’da yaptığı açıklamada ABD’de toplam 32 restoranlarının bulunduğunu söyledi. Bu işletmelerin 23–24’ünün pizza restoranı olduğunu belirtti.

Faaliyetlerini farklı konseptlere de taşıyan Akdeniz’in işletmeleri arasında New York’ta restoran ve lounge olarak hizmet veren Mira NYC de bulunuyor.

Akdeniz, ilk dükkânından bugüne değişen sorumluluklarını şu sözlerle anlattı:

“İlk işletmede her işe kendiniz yetişmeye çalışıyorsunuz. Yeni yerler açıldığında aynı şekilde devam edemiyorsunuz. Bir ekip kurmanız, görevleri paylaşmanız ve her işletmenin işleyişini takip etmeniz gerekiyor. Bugün farklı konseptlerde restoranlarımız var. Sayı büyüdükçe sorumluluk da büyüyor. Her mekânın kendi müşterisi, çalışanları ve günlük ihtiyaçları bulunuyor.”

“Yaz kış demeden, her çarşamba dağıtıyoruz”

Akdeniz, restoran işletmeciliğinin yanında evsizlere yönelik yemek dağıtımlarını da sürdürüyor. 13 yıldır her çarşamba 200–300 kişiye yemek ulaştırdıklarını belirten Akdeniz, sokakta yaşadığı dönemin bu çalışmalara yaklaşımını etkilediğini söyledi:

“Dükkânlarımız büyüdü ama çarşamba günleri yaptığımız dağıtımlara hiç ara vermedik. 13 yıldır yaz kış demeden, her hafta 200–300 kişiye yemek dağıtıyoruz. Çünkü herkesin bir hikâyesi var ve hiçbir insan isteyerek evsiz kalmıyor. Ben de bir zamanlar kalacak yer arıyordum, başkalarının yardımına ihtiyaç duyuyordum. Bugün yemek verdiğimiz insanlarla konuşurken bunu hatırlıyorum. Nasıl o duruma geldiklerini bilmeden insanlar hakkında hüküm vermemek gerekiyor.”

Haber Orijinal Kaynağı