Bir güzel şöyle söyledi: Nasipsizliği sordular meczuba, “vaktin sahibine mülkünde vakit ayırmamaktır” diye cevap verdi. Mülkün O’na ait olduğunu iliklerinde hissedinceye, varlığının O’nun mülkü olduğunu anlayıp O’nda kayboluncaya kadar devam. Bir başka güzel şöyle söylemişti: Kim yürürse kazanır, kim kazanırsa yürümeye devam eder. Bunu yazdırıp odamın duvarına asmak istiyorum. “Men seleke meleke ve men meleke seleke.” Yürüyen kimdir ve kazanç nedir? Eh zaten bunu öğrenmeye geldik dünyaya. “Sanman
