Japonya’da yapılan bir araştırma, ülkede tedavi gören kumar bağımlılarının yüzde 11,7’sinin intihar girişiminde bulunduğunu, yüzde 78,3’ünün de intihar etmeyi düşündüğünü ortaya koydu. Türkiye’de de kumar bağımlılığı nedeniyle tedavi görenler arasında intihara meyilli bir kesim var. 15 yıldır kumar bağımlılığıyla mücadele eden ve şu an tedavi gören A.Ş., (31) bağımlılığın kendisini defalarca intiharın eşiğine sürüklediğini anlattı.
KAYBETTİKÇE DİBE VURDUM
Kumarla 15 yıl önce, 15-16 yaşlarındayken kuzeni aracılığıyla tanışan A.Ş. yaşadıklarını şöyle anlattı: “Spora ilgim olduğu için maçlara bahis yaparak başladım. Başta bunu eğlence olarak görüyordum. Öğrenciyken küçük miktarlarla oynuyordum. Her defasında ‘Daha fazlasını kazanmalıyım’ düşüncesiyle miktarı arttırdım. 10 yıl aralıklarla oynadım, son 5 yılda hayatımın merkezine yerleşti. Çalışmaya başlayınca iş daha da kötüleşti. Sanal oyunlarla tanışınca bu döngü hızlandı. Bir süre sonra kredi çekip bana ait olmayan parayla oynamaya başladım. Kaybettikçe kazanabilme duygusuyla tekrar oynadım, yine kaybettim. Kaybettiğimi geri almak için yine oynadım, her hamlemde dibe vurdum. Rakamların boyumu aştığını fark ettiğimde çok geçti.”
TAM HER ŞEYİN BİTMESİNİ İSTEDİĞİM AN SORDUM
“Borcum faiziyle birlikte 3 milyon TL’ye ulaştı. Etrafımda kimse kalmadı. Ben de kendimden uzaklaştım. Ailemden gizlediğim borcu kapatmak için yeniden kumar oynadım, yine kaybettim. Bu kez gerçekten çökmüştüm. Aileme nasıl söyleyeceğimi, yüzlerine nasıl bakacağımı düşünüyordum. Her gün intihar etmeyi düşünüyordum. Yemeden içmeden kesildim, sosyal hayattan uzaklaştım, hayat enerjimi kaybettim. Yaşamak istemiyordum. Her şeyin bitmesini istediğim an kendime ‘Bu hayatta sen yoksan diğer şeylerin ne önemi var?’ diye sordum. Destek almam gerektiğini fark edip Yeşilay Danışmanlık Merkezi’ne (YEDAM) ulaştım. Aileme her şeyi anlattım. Bağımlı olan herkes, önce bağımlı olduğunu kabul etmeli ve destek almalı.”
