Bilmek güzeldir, bulmak daha güzel, olmak en güzeli. Bu böyle midir, bilmiyorum. Bilmek nedir, bulmak kimin harcıdır, olmak diye bir şey mümkün mü, bilmiyorum. İnsan belli bir yaşa gelince kat’i cümleler kurmaktan imtina ediyor. Gençlikte öyle değil; hüküm cümleleri kurmak çok daha kolay. Yaşasın bilinmesi gerekeni bildiğinden ibaret zannetmenin sahte konforu! Bu sebepten ötürü bu yazıda söyleyeceklerimi ‘acaba’ ve ‘sanırım’ hatta ‘belki’ parantezinde değerlendirin lütfen. Bilmek, bulmak ve olmak;
